تصور عمومی این است که تورم به معنای «گران شدن کالاها» است؛ اما این یک خطای تحلیلی است که جای علت و معلول را عوض می‌کند. افزایش قیمت کالاها تورم نیست، بلکه نتیجه‌ی تورم است.

تورم در تعریف دقیق اقتصادی، به معنای «چاپ پول و افزایش نقدینگی» است. وقتی دولت برای جبران هزینه‌های خود پول جدید خلق می‌کند، بدون اینکه کالا یا خدمات جدیدی در کشور تولید شده باشد، حجم ریالِ در گردش زیاد می‌شود. نتیجۀ مستقیم این کار، افت ارزش ذاتیِ پولی است که در جیب شماست. وقتی می‌بینید قیمت پراید از ۱۰۰ میلیون به ۳۰۰ میلیون تومان رسیده است، در واقع خط‌کشِ اندازه‌گیری قیمت پراید (ریال) به دلیل چاپ پول، ارزش خود را از دست داده است.

اولین قاعده‌ای در این دوره باید یاد بگیرید این است: در یک اقتصاد تورمی، هیچ حالت «بی‌طرفی» وجود ندارد. وقتی پولتان را در حساب بانکی نگه می‌دارید، تصمیم نگرفته‌اید که کاری نکنید؛ بلکه تصمیم گرفته‌اید هر ماه درصدی از قدرت خریدتان را از دست بدهید. نگه داشتن ریالِ، یکی از مطمئن‌ترین راه‌ها برای از دست دادن قدرت خرید در ایران است!